| Od 1 stycznia 2010 r. ZUS nie będzie wydawał legitymacji ubezpieczeniowych |
NFZ przedstawia informację na temat dokumentów potwierdzających prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych.
W związku z zaprzestaniem wydawania przez ZUS legitymacji
ubezpieczeniowych od dnia 1 stycznia 2010 roku, NFZ przedstawia
informację na temat dokumentów potwierdzających prawo do korzystania
ze świadczeń zdrowotnych.
Potwierdzenie prawa do świadczeń
Osoba, która zamierza skorzystać ze świadczeń opieki
zdrowotnej w ramach ubezpieczenia w Narodowym Funduszu Zdrowia
zobowiązana jest przedstawić potwierdzenie prawa do ich uzyskania.
Obowiązek
przedstawienia potwierdzenia prawa do świadczeń nie dotyczy dzieci
do 6. miesiąca życia, które nie zostały zgłoszone do ubezpieczenia
zdrowotnego, np. z powodu braku numeru PESEL!
Do czasu wydania Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego
dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń jest każdy dokument, który
potwierdza uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej, w szczególności
dokument potwierdzający opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne, np.:
dla osoby
zatrudnionej na podstawie umowy o pracę
druk
zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz aktualnie potwierdzony raport
miesięczny ZUS RMUA wydawany przez pracodawcę (nie dotyczy osób na urlopie
bezpłatnym powyżej 30 dni),
aktualne
zaświadczenie z zakładu pracy,
legitymacja
ubezpieczeniowa z aktualnym wpisem i pieczątką pracodawcy;
dla osoby
prowadzącej działalność gospodarczą
druk
zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz aktualny dowód wpłaty składki
na ubezpieczenie zdrowotne;
dla osoby
ubezpieczonej w KRUS
zaświadczenie
lub legitymacja aktualnie podstemplowane przez KRUS (dowód wpłaty składki
w przypadku prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej);
dla emerytów
i rencistów
legitymacja
emeryta lub rencisty. W przypadku legitymacji wydanej przez ZUS numer
legitymacji powinien zawierać oznaczenie oddziału NFZ.
Jeżeli
3. i 4. pozycja numeru zawiera znaki
" – – ", legitymacja nie jest dokumentem
potwierdzającym uprawnienia do świadczeń zdrowotnych. W takim
przypadku należy przedstawić inny dowód ubezpieczenia. Np. osoba pobierająca
rentę/emeryturę ZUS, ale zamieszkała na terenie innego państwa, powinna
przedstawić aktualną kartę EKUZ;
zaświadczenie
z ZUS lub KRUS (WBA, ZER MSWiA.),
aktualny
odcinek emerytury lub renty,
dokument
potwierdzający kwotę przekazanej emerytury lub renty, w tym
w szczególności odcinek przekazu lub wyciąg (art. 240 ust. 2 Ustawy);
dla osoby bezrobotnej
aktualne
zaświadczenie z urzędu pracy o zgłoszeniu do ubezpieczenia
zdrowotnego;
dla osoby
ubezpieczonej dobrowolnie
umowa
zawarta z NFZ i dokument ZUS potwierdzający zgłoszenie
do ubezpieczenia zdrowotnego wraz z aktualnym dowodem opłacenia składki
zdrowotnej;
dla członka rodziny
osoby ubezpieczonej
dowód
opłacenia składki zdrowotnej przez osobę, która zgłosiła członków rodziny
do ubezpieczenia zdrowotnego wraz z kserokopią zgłoszenia (druki: ZUS
RMUA + druk ZUS ZCNA jeżeli zgłoszenie nastąpiło po 1 lipca 2008 r. (ZUS
ZCZA jeżeli zgłoszenie nastąpiło przed dniem 1 lipca 2008 r.),
aktualne
zaświadczenie wydane przez pracodawcę, > zaświadczenie z KRUS
o ubezpieczeniu członków rodziny, > legitymacja rodzinna
z wpisanymi danymi członków rodziny wraz z aktualną datą
i pieczątką zakładu pracy lub ZUS,
legitymacja
emeryta/rencisty z wpisanymi członkami rodziny podlegającymi
ubezpieczeniu, potwierdzająca dokonanie zgłoszenia w dniu 1 stycznia
1999 r. lub później, wraz z aktualnym odcinkiem wypłaty świadczenia – dotyczy
tylko KRUS,
w
przypadku dzieci uczących się – pomiędzy 18. a 26. rokiem
życia – dodatkowo należy przedstawić dokument potwierdzający fakt
kontynuacji
nauki – legitymację szkolną/studencką lub dokument potwierdzający
znaczny stopień niepełnosprawności,
w
przypadku studentów po ukończeniu 26. roku życia – zgłoszenie
do ubezpieczenia przez uczelnię (druk ZUS ZZA) oraz legitymacja studencka
lub doktorancka.
dla osoby
nieubezpieczonej, spełniającej kryterium dochodowe uprawniające do otrzymywania
świadczeń z pomocy społecznej
decyzja
wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce
zamieszkania tej osoby.
dla osoby
ubezpieczonej w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej
lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
poświadczenie
wydane przez NFZ (w przypadku zamieszkiwania na terenie RP), > karta
EKUZ (lub certyfikat ją zastępujący) wydana przez inny niż Polska kraj
członkowski UE lub EFTA.
dla osoby
przebywającej na ciągłym zwolnieniu lekarskim
zaświadczenia
z ZUS informujące o ciągłości zwolnienia. Takie osoby mają prawo
do świadczeń do ostatniego dnia zwolnienia.
Jeżeli pacjent nie posiada aktualnego zaświadczenia
potwierdzającego prawo do świadczeń, może taki dokument przedstawić
w innym czasie:
jeśli
przebywa w szpitalu – nie później niż w terminie 30 dni
od dnia przyjęcia lub w
terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczenia.
Niedostarczenie
dokumentu w wyżej wymienionych terminach może skutkować obciążeniem
pacjenta kosztami udzielonego świadczenia!
Późniejsze niż przewidziane przedstawienie dokumentu nie
powinno stanowić podstawy odmowy zwolnienia z kosztów albo ich zwrotu.
Jednak przy znacznym opóźnieniu w dostarczeniu potwierdzenia prawa
do świadczeń, świadczeniodawca może odmówić zwrotu kosztów. Powyższe
zasady dotyczą także obywateli innych krajów UE lub EFTA uprawnionych
do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji.
Brak dokumentu
potwierdzającego prawo do korzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej nie może być powodem
odmowy udzielenia świadczenia!
Ważność dokumentu potwierdzającego prawo
do świadczeń
Przyjmuje się,
że dokument potwierdzający prawo do świadczeń jest ważny przez 30 dni od:
· daty wystawienia – zaświadczenie
z zakładu pracy, zaświadczenia ZUS i KRUS,
· daty
poświadczenia – legitymacja ubezpieczeniowa,
· daty opłacenia
składki – ZUS RMUA, dowód wpłaty składki
na ubezpieczenie zdrowotne,
· daty ważności
dokumentu – legitymacja rencisty.
Wyjątkami od tej zasady są:
legitymacja
emeryta – ważna bezterminowo,
zaświadczenie
z urzędu pracy o zgłoszeniu do ubezpieczenia
zdrowotnego – do końca terminu ważności,
decyzja
wójta (burmistrza, prezydenta) gminy – ważna 90 dni od dnia
określonego w decyzji.
Ustanie prawa do świadczeń
Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej ustaje zazwyczaj
po upływie 30 dni od dnia wygaśnięcia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego,
na przykład:
w
przypadku ustania stosunku pracy (np. z tytułu umowy
o pracę) – po upływie 30 dni od dnia rozwiązania umowy
o pracę,
w
przypadku zakończenia prowadzenia pozarolniczej działalności
gospodarczej – po upływie 30 dni od dnia zakończenia prowadzenia
takiej działalności,
w
przypadku osób zatrudnionych, pozostających na urlopie
bezpłatnym – po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia urlopu, >
w przypadku osób bezrobotnych – po upływie 30 dni od dnia
utraty statusu bezrobotnego,
w
przypadku śmierci osoby, która zgłosiła członków rodziny
do ubezpieczenia – członkowie rodziny tracą prawo
do świadczeń po upływie 30 dni od daty śmierci.
Osobom, które:
ukończyły
szkołę średnią lub wyższą lub zostały skreślone z listy uczniów lub
studentów – prawo do świadczeń opieki zdrowotnej
przysługuje przez 4 miesiące od
zakończenia nauki lub skreślenia z listy uczniów lub studentów,
ubiegają
się o przyznanie emerytury lub renty – prawo do świadczeń
opieki zdrowotnej przysługuje w okresie trwania postępowania
o przyznanie tych świadczeń,
pobierają
zasiłek przyznany na podstawie przepisów o ubezpieczeniu chorobowym
lub wypadkowym – prawo do świadczeń opieki zdrowotnej
przysługuje w okresie pobierania przez te osoby zasiłku,
mają
zawieszone prawa do renty socjalnej – prawo do świadczeń
opieki zdrowotnej przysługuje przez 90 dni od ustania ubezpieczenia
zdrowotnego w Funduszu.
Po upływie tego czasu osoba, która chce nadal korzystać
ze świadczeń zdrowotnych w ramach ubezpieczenia w NFZ, powinna
uzyskać inne prawo do ubezpieczenia, np. ubezpieczyć się dobrowolnie.
Jeżeli tego nie uczyni, może ponieść samodzielnie koszty udzielonych jej świadczeń.
<<< wstecz
|